monoprint uit serie colorants de l'Afrique
nee
zegt hij nee
op alles waarmee
goedwillende mensen zijn nieuwe
leven willen sturen alsof hij een kind is
een onbeschreven mens en niet
degeen die al leefde voordat hij hier kwam
met een verleden uit een ander land
neem zeggen wij neem wat we jou bieden
het is niet verplicht maar neem
zijn ogen vertwijfeld
zegt hij nee
nee
ai ai Kasim
In onze grote huizen
branden vele lichten
onder schemerlampen
lezen wij gedichten
O zachtgroenglazen bureaulampje
dat hangt te dralen
in de onverdragelijke wind
en fonkelend kille avond
met zijn nog niet eens zo kale
takken, hier en daar zelfs groen
Uw milde schijnsel zal
de herinnering aan betere tijden
niet bewaren en ons niet beschermen
tegen de onverbiddelijke koude
van een op handen zijnde
omslag van seizoen
gedicht De ommekomst: Elly de Waard 2011, ongepubliceerd
digitale print: IJBer
-Weet je
vannacht roemboem
kwamen de soldaten
door de straat
roemboem roemboem
zij was al weg
met onze baby’s
ik kon het gat niet vinden
in de vloer roemboem-
het is te laat te laat
als de nacht weer komt
krijgen zijn dode benen
vleugels
hij vlucht
roemboem roemboem
maar weet niet
waarheen
ai ai Hamasa
olieverf op canvas, 13x18cm, IJBer 2010
ze horen niet hier
de tafels de stoelen
de kasten en het bed
maar op een andere
plek verlaten plaats
spreekt droefenis
binnensmondse woorden
zwerven in dromen
van avond naar gisteren
waar is mijn moeder mijn vader
mijn broer waar is mijn vriend
mijn land waar is de oorlog
waar ben ik?
de slaap luistert waakzaam
of de zon de hoge bergen
van zijn land beklimt
dan vliegt zijn ziel over
de tafels de stoelen
de kasten en het bed
ai ai Nyima
Het gedicht Delore dat ik vijf en twintig jaar geleden schreef komt in mijn herinnering tijdens een concert nu. Ik word enthousiast over mijn oude gedicht. Tot ik het lees. O gruwel. Misschien ben ik meer enthousiast over de tijd waarin ik het schreef. Ik begon net te dichten en las Mary Daley’s Beyond God the Father. Niet dat ik religieus was maar het gaf me een vrijheidsdenken.
In ieder geval, dit gedicht is niet meer op te poetsen of te herschrijven. Geen woord kan hergebruikt. Er rest mij maar een ding:
